AHVAL

 

Varsın geçmiş iz bıraksın yüzde çizgi çizgi,
Ne de geleceğe bir kez ümitle bakayım.
Ben sevgi zenginliğini hiç yaşamadım ki,
İnanmazsınız ben, ben doğuştan fukarayım.

 

Ne bahar gördüm gönül güllerimin açtığı.
Ne de mavi gökler, kuşların özgür uçtuğu...
Yaralar kangren oldu dostlarımın açtığı
Kim anlar ki halimi, kimlere yakarayım.

 

Anladım sebebi kaderde bulmak bahane,
Şükür yaşıyorsun diyeceksiniz .. Daha ne!!
Zaten tebâ’nın halinden Sultana, Şah'a ne?
Çile tezgâhında dert sarılan makarayım.

 

İnanmazsınız ben, ben doğuştan fukarayım.
Kim anlar ki halimi, kimlere yakarayım.
Çile tezgâhında dert sarılan makarayım.
İnanmazsınız ben, ben doğuştan fukarayım.


28.11.2017
Hebil AKAN